Wacław Kowalewski
Biografia
Urodzony 21 lipca 1891 w Sieradzu, Wacław Kowalewski był architektem oraz działaczem krajoznawczym i turystą; był także mężem Ewy z Rudnickich.
Po ukończeniu Szkoły Realnej w Kaliszu podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, zakończył je w 1912 r.; dyplom uzyskał 22 kwietnia 1924 r. W czasie studiów (1910–1911) praktykował w lwowskiej firmie A. Zachriewicz i J. Sosnowski. Po studiach pracował w 1912 r. w Wydziale Krajowym we Lwowie, a następnie w latach 1912–1914 był zastępcą inżyniera powiatowego w Sieradzu.
W czasie I wojny światowej (1915–1916) pracował w firmie „Lutosławski” w Wilnie. Po wojnie osiadł w Łodzi. Od 1 września 1918 do 26 sierpnia 1925 r. był kierownikiem Inspekcji Budowlanej w Wydziale Budownictwa Zarządu m. Łodzi, następnie Oddziału Zabudowy. Od 1 września 1918 do 1 sierpnia 1939 r. był rzeczoznawcą budowlanym Banku Gospodarczego w Łodzi.
W czasie II wojny światowej rodzinę Kowalewskich przeniesiono do piwnicy budynku. Do ich mieszkania natomiast zakwaterowano Niemców bałtyckich. Był członkiem łódzkiego Koła Architektów i Budowniczych, z którego ramienia zasiadał w jury konkursu na gmach szkoły przy ul. Rokicińskiej (1929 r.). Był potem członkiem Oddziału Łódzkiego Stowarzyszenia Architektów RP w 1937 r. i od 1947 r.
W czasie działalności krajoznawczej utrzymywał ścisły kontakt z Mieczysławem Orłowiczem; bywał na wyprawach organizowanych przez „Doktora”, a Orłowicz kilkakrotnie organizował wycieczki do Łodzi i okolic ze względu na niego. W 1936 r. zorganizował Łódzki Klub Kajakowy „Pingwin” i do wybuchu wojny był jego prezesem. W 1937 r. wspólnie z Lepiarskim założył wytwórnię kajaków składanych, która po roku zbankrutowała. Po wyzwoleniu włączył się do prac przy reaktywowaniu Oddziału PTT i do 1950 r. był członkiem zarządu. W marcu 1951 r. powstał okręg łódzki PTTK. W PTTK funkcji organizacyjnych nie pełnił, uprawiał jedynie aktywnie turystykę górską, narciarską i kajakową. Zmarł 9 grudnia 1962 r., pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi.
Za dorobek architektoniczny Kowalewskiego uznawano go za jednego z najwybitniejszych twórców łódzkich lat międzywojennych. W jego pracowni powstały liczne osiedla, szkoły i obiekty publiczne w Łodzi i okolicach.