Maksymilian Fajans
Biografia
Maksymilian Fajans urodził się 5 maja 1825 w Sieradzu jako syn Hermana Fajansa, sieradzkiego kupca, i Leontyny Kon. Był bratem Maurycego Fajansa.
W latach 1844–1849 uczył się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u Ksawerego Kaniewskiego, Jana Feliksa Piwarskiego i Rafała Hadziewicza. Był zainteresowany litografią i chromolitografią, dlatego w 1850 roku wyjechał do Paryża. Dzięki wsparciu Edwarda Rastawieckiego i Aleksandra Przezdzieckiego studiował u Arego Scheffera, Emilea Lassalle’a i Rosé-Josepha Lemerciera, w którego zakładzie litograficznym praktykował.
Po powrocie do Warszawy w 1853 roku otworzył Zakład Artystyczno-Litograficzny przy ul. Długiej. Pracował na sprowadzonych z Francji urządzeniach, a wśród jego pracowników byli Francuzi. Zakład zajmował się drukowaniem ilustracji do publikacji, druków użytkowych, druków o charakterze religijnym i innych, szybko zyskując renomę. W latach 1851–1863 wydał 14 zeszytów Wizerunków polskich według własnych rysunków, w latach 1851–1861 24 zeszyty Wzorów sztuki średniowiecznej według rysunków Ludwika Łepkowskiego, Bolesława Podczaszyńskiego i innych, w 1858 Kwiaty i poezję według własnych rysunków, w latach 1875–1883 Album widoków historycznych Polski Napoleona Ordy. Współpracował także z Samuelem Orgelbrandem.
W 1860 roku Fajans rozpoczął przygotowania do otwarcia atelier fotograficznego. Oficjalna inauguracja miała miejsce 17 maja 1862 roku. Firma nosiła odtąd nazwę Zakład Artystyczno-Litograficzny i Fotograficzny i wykonywała przede wszystkim portrety fotograficzne, posługując się mokrym kolodionem. Odbitki wykonywał na papierze albuminowym, wprowadzając własne ulepszenia, widoczne m.in. w ciemnobrązowych pozytywach. Specjalnością zakładu były fotografie w dużym formacie, plenerowe i reprodukcje dzieł sztuki. W 1868 roku przeniósł zakład do nowego domu przy Krakowskim Przedmieściu. Prowadził go do 1881 roku, następnie przejął go J. Mielnicki, a w 1883 r. firma Leonard i Sp.
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Pauliną Lindau (1836–1857), a po drugi z Miną Gerstenzweig (1841–1933). Z pierwszego małżeństwa miał córkę Paulinę (ur. 1856). Maksymilian Fajans pochowany jest obok żony Miny na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie (sektor 33, rząd 11, numer 14). Nagrobek z 1892 roku jest autorstwa Bolesława Syrewicza.