Ludwik Sokołowski
Biografia
Urodzony 24 maja 1882 w Sieradzu Ludwik Sokołowski był polskim inżynierem-architektem, grafikiem i nauczycielem akademickim. Po ukończeniu Męskiego Gimnazjum Klasycznego w Kaliszu podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, a następnie kontynuował edukację w architektonicznej klasie mistrzowskiej Friedricha Ohmanna w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, uzyskując wyróżnienie (Spezialschulpreis).
Po powrocie do Lwowa podjął pracę na Politechnice Lwowskiej, był asystentem w latach 1910–1914 i aktywnie działał w Towarzystwie Politechnicznym. W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, służył w I Brygadzie i po wojnie zamieszkał w Warszawie, gdzie od 1917 był nauczycielem w Warszawskiej Szkole Technicznej i na kursach przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. W 1917 brał udział w Konkursie na Marki Pocztowe Królestwa Polskiego, choć żaden z jego projektów nie został wybrany do emisji. Od 1918 do 1920 pracował w Ministerstwie Robót Publicznych. W 1920 ponownie wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
W 1921 zamieszkał w Wilnie i objął katedrę architektury na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Stefana Batorego. Rok później otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1922 wszedł w skład komitetu założycielskiego pisma Architektura i Budownictwo. Był członkiem Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP), najpierw w Oddziale Wileńskim jako wiceprezes, a od 1932 – prezesem. Zasiadał także w radzie miejskiej Wilna.
Nie założył własnej rodziny. Zmarł 7 czerwca 1936 w Wilnie i został pochowany na Cmentarzu na Rossie (sektor 2, miejsce 028).